Gods liefde - wat jullie altijd al hebben geweten, dat diep binnenin jullie zelf is - omhult alle levende wezens in Zijn goddelijke omhelzing. Nu zijn jullie op het punt om de realiteit te ervaren van dat meest verfijnde gevoel dat jullie erfenis, jullie goddelijke voorrecht en jullie geboorterecht is. Het is liefdevol voor jullie bereid en in een toestand van absolute perfectie in de zekere wetenschap dat jullie zouden terugkeren om het op te eisen, en dat het klaar zou zijn voor jullie op het afgesproken moment.

SAUL

zaterdag 9 september 2017

De Grootste Zwendel van Alles / Door Anna Von Reitz

De Grootste Zwendel van Alles
Door Anna Von Reitz

Wij zitten aan het einde van een zeer, zeer lange leerperiode. Het heeft iets meer dan 8.000 jaar geduurd om op dit moment aan te komen, of ruwweg 25.000 mensenlevens.

Maar vooral moesten we het verschil leren tussen goed en kwaad, tussen leugens en waarheid en al die andere tegenstellingen, die in een voortdurend veranderende dynamiek bestaan en die uiteindelijk ontbinden. Denk er aan in termen van wiskunde – je kunt nul bereiken via een oneindig aantal beginpunten, correct? -7 plus 7, -98 plus 98, en ga zo maar door? De maatstaf kan veranderen, maar de uitkomst doet dat niet, zoals het huis van Nautilus – iedere kamer is groter maar het ontwerp is hetzelfde. Dit is wat de illusie van tijd en groei genereert, wanneer in feite niets veranderd is. Dus, feitelijk leven we in een stabiele toestand. Dat “Nulpunt” wordt het “NU” genoemd – waar de Alpha en de Omega elkaar ontmoeten – dit is waar we leven, ademen en ons bestaan hebben. Dit moment bevat alles wat ooit was en ooit zal zijn. En er bestaat slechts één zo’n “eeuwig moment”. Dit eeuwige moment is de herinnering en het lichaam van God.

Deze concepten zijn niet helemaal vreemd voor ons. We hebben Boeddha op zijn leliekussen gezien. We hebben Christus aan zijn kruis gezien. We hebben allemaal rozen uit mesthopen zien groeien en goed zien ontstaan uit kwaad en kwaad uit goed. We hebben de heilige geschriften van de wereld gelezen en ze vertellen ons allemaal dezelfde dingen vanuit verschillende gezichtspunten, alsof duizend mensen in een kring rondom een paard staan en het voor ons proberen te omschrijven.


Het echt bewust worden en de nuances van verschillende gezichtspunten waarderen is een wezenlijk leerproces, niet veel verschillend van een kind dat opgroeit. Jammer voor ons is dit geen glad een gemakkelijk proces geweest. Er zijn veel sabotage en beproevingen opgeworpen door de Schoolmeester van de Hel, Satan. De zwaarste beproevingen – religieuze overtuigingen, seksuele moraliteit, geld, egoïsme en meer algemeen, symbolische denkprocessen, werden allemaal geïntroduceerd door de Koningin van Sumeria, ook bekend als de “Koningin van de Hemel”, Astarte, Isis, Ashtoreth, Semiramis, Cybele en Columbia – ook bekend als “De Moeder van Alle Hoeren” en “De Grote Afschuw”. 

Ongeveer 8.000 jaar geleden kondigde Koningin Semiramis aan dat een mand tarwe op de markt uitgewisseld moest worden voor een kleine gouden munt. Wat ho! Dus, in plaats van wat de Sumerianen en Babyloniërs gedaan hadden – duizenden manden tarwe over en weer uitwisselen, ezelsvracht na ezelsvracht – waarom niet gewoon in plaats daarvan een gouden munt gebruiken om de tarwe te symboliseren en het om te ruilen? Ze liet het beeld van een mand tarwe op kleine goudstukken stempelen en geld was geboren. Deze sprong van feit naar fictie, van de echte mand tarwe naar een muntstuk dat tarwe symboliseert, trok een gat in de weefsel van ons logische netwerk. Het leven was niet langer meer een eenvoudige kwestie van het onderscheiden wat is, maar werd definitief ingewikkelder, want toen symbolisch denken eenmaal werd geïntroduceerd, hadden we ook te maken met zaken als vertrouwen, geloof en begrip.

Zelfs wanneer een mand tarwe een mand tarwe is en een goudstuk een goudstuk, werden dingen,   wanneer we het een omruilden voor het ander, in onze geest verward. Zeer snel kwam de mens tot de ontdekking – hey, wanneer dit goudstuk voor een mand tarwe kan staan, waarom zou het dan niet kunnen staan voor . . . . een zak vol vijgen? Een vat water? Een nieuwe jurk?

Nou ja, inderdaad . . . . en hoewel het muntstuk van Semiramis “stond voor” een mand tarwe, ging het snel voor praktisch alles staan, volgens een willekeurige waarde die op de markt werd bepaald. Deze waarde was nooit vast en stabiel en zelden ooit echt gebaseerd op feiten, dankzij het hamsteren van grondstoffen en speculaties en andere activiteiten uit eigenbelang, natuurrampen, beperkte goudvoorraden en de vraag van de markt.

Naarmate het gebruik van geld groeide, nam ook het kwaad toe dat we hiermee in verband brengen – het leveren van geld werd al snel overgenomen als een “koninklijke taak” en er werd gedaan of het erg schaars en kostbaar was en daarom waardevol. Zelfs wanneer de levering van geld niet moedwillig door overheden werd gemanipuleerd of door dieven vervalst, moest worden toegegeven dat de voorraad van iets dat gebaseerd was op een echte grondstof “groot was maar niet oneindig” en zeker zijn er in de loop van de geschiedenis tijden geweest dat de voorraad geld krap was, eenvoudig omdat de vraag er naar de Koninklijke Munten de mogelijkheid ontnam om voldoende goud te vinden en snel genoeg voldoende munten te stampen. Hierdoor kregen we een zilveren muntstelsel. Niemand kon snel genoeg voldoende goud vinden om aan de vraag van de markt naar geld te voldoen, dus begonnen mensen zilver, evenals goud, te gebruiken, om de voorraad geld dat in de handel werd gebruikt uit te breiden.

Zijn goud en zilver op zichzelf zo erg waardevol? Nee, niet echt, niet voor ons, niet in de huidige tijd. We kunnen goud of zilver niet eten, inademen, drinken, er ons aan warmen, het geeft ons geen onderdak of beschermt ons. Net als in de tijd van Semiramis wordt goud gebruikt als een symbool voor al het andere waarvoor het verhandeld kan worden en de keuze als “het” basisproduct dat gebruikt wordt om geld te maken is nu net zo aanvechtbaar als toen.

En we hebben nog steeds hetzelfde gat in ons logische web. We hebben nog steeds moeite om met de nuances van symbolisch denken om te gaan. Het een net een algebraïsch probleem dat we bijna begrijpen maar nog niet helemaal. En soms is het antwoord goed en soms is het antwoord verkeerd en we weten nog steeds niet waarom.

Laten we hier dus eens met andere ogen naar kijken.

We hebben een ding (gouden munt of papier biljet of cijfers in een bankregister) dat we gebruiken om allerlei ander dingen (appels, grasmaaiers, nieuwe schoenen, haver) en ook diensten (haar knippen, zwemlessen, brandweer) te vertegenwoordigen.

Het hele concept is bizar wanneer je even stopt en er over nadenkt. Kan het ene ding werkelijk staan voor iets anders? Nee.

Om serieus na te denken over een muntstuk, een papieren biljet of cijfers in een chequeboek als zijnde “gelijkwaardig aan” wat dan ook – moeten we overtuiging laten vallen. Net zoals we naar de bioscoop gaan en een science fiction thriller of een sprookje bekijken en in het belang van het verhaal, je overtuigingen loslaat en het idee accepteert dat oude hete stokken kunnen vliegen en ET’s op fietsen  rijden en oude kleerkasten zich kunnen openen naar andere werelden, moeten we onze overtuigingen laten varen wanneer we een muntstuk of een biljet of een cijfer als een “redelijke ruil” voor een jurk of een biefstuk van de ham of een mand appels accepteren.

Dat betekent, we moeten een veronderstelling accepteren die logisch gezien onhoudbaar is. Bijvoorbeeld, we moeten net doen alsof de getallen in een kasboek net zoveel waard zijn als een nieuwe auto.

Wij zijn zo gehersenspoeld, zo geïndoctrineerd en we beschouwen het ophangen van geloof dat betrokken is bij het gebruik van “geld” zo vanzelfsprekend, dat ieder gezond verstand beetje bij beetje is uitgehold totdat we geloven dat iets wat echt waardeloos is – aanslagen op het toetsenbord van een bankgrootboek bijvoorbeeld, net zoveel waard zijn als een nieuw huis?

Toen ik op zekere dag een bankier hiermee in het nauw dreef, liep hij rood aan en begon te puffen en flapte er uiteindelijk uit: “Het heeft die waarde die je er aan toekent!”

Uh-huh.

Dus, “waarde” is een kwestie van geloven?

Jawel. Of twee appels net zoveel waard zijn als een tros druiven is een kwestie van geloven en persoonlijk mening. Zo ook de mening verkondigen dat een gouden munt in waarde gelijk is aan een mand tarwe.

Het zou voor jou zoveel waard kunnen zijn, maar niet voor mij – maar we kunnen het er allemaal over eens zijn dat appels, druiven, gouden munten en manden tarwe “een” waarde hebben, zelfs wanneer we het niet eens zijn wat die waarde is. Zaken nemen een ander niveau van absurditeit aan wanneer we dieper sprookjesland induiken en papier beginnen te ruilen dat alleen maar beweert voorwerpen te vertegenwoordigen.

Aha, dit stuk gegraveerd papier hier heeft dezelfde waarde als 4 hamburgers, met frieten en een chocolade shake, of een uur werk van een vakman. Waarom? Omdat de Regering van de V.S. dat zegt. En om geen enkele andere reden.

Akkoord.

Dit is het resultaat van “wetten over wettige betaalmiddelen”.

Een egoïstische groep mensen komen bij elkaar en drukken hun eigen tekst. (Denk aan: Bankiers van de Federal Reserve en Waardepapieren van de Federal Reserve.)

Het drukken van deze “tekst” kost ongeveer vier cent per biljet. En dan, door de dwingende macht van de overheid te gebruiken voor hun private verrijking, laten ze eenvoudig de politici verklaren dat hun product van vier cent naar willekeur honderd cent of duizend cent of tienduizend cent of een miljoen cent waard is. Het maakt hen echt niets uit. Zij zitten er niet aan vast. Ze verruilen iets dat hen 4 cent kost om te maken met iets wat iemand anders een heleboel meer kost om te maken en de “overheid” zegt dat het goed is en dus is het goed. Dan delen de bankiers en de overheid de winst en jullie betalen er allemaal voor.

Dit is duidelijk bedrog en roof waarmee niemand met een beetje gezond verstand vrijwillig akkoord zou gaan. Dat is de reden waarom wettige betaalmiddelen met dwingende macht moeten worden opgelegd en waarom alles wat er sinds 1913 in de wereld is gebeurd, bereikt is onder de omstandigheden van zwendel en dwang.

Telkens wanneer jullie iets onder deze voorwaarden kopen, worden jullie in een slechte deal gedwongen. Jullie worden gedwongen – door niemand minder dan door je eigen overheid – om te werken voor deze in essentie waardeloze stukjes papier en dat is wat papier waarde geeft. Jullie slavenarbeid.

Wanneer dit uiteindelijk tot jullie doordringt en jullie geven de werkelijkheid van wat gedaan is toe, zou je eerste impuls kunnen zijn de hooivork pakken en zowel de bankiers en de politici aan het spies te steken, maar dat zou niet eerlijk zijn, want jullie en de andere slachtoffers zijn in een vaag-denkende verbijstering geweest en hebben dit langer dan honderd jaar laten gebeuren. Waar ligt jullie eigen verantwoordelijkheid voor deze situatie?

Word wakker! Amerika! Word wakker! (Sjra: dat geldt natuurlijk net zo zeer voor de rest van de wereld!)

Het hele concept van geld is over het algemeen gelul. Het ene voorwerp kan niet echt “staan voor” of gelijkwaardig zijn aan een ander, behalve op basis van iemands mening – en wie maakte hun mening tot de “standaard waarde” voor de hele wereld?

Op dit moment hebben we een commissie van mensen – de commissie voor GCR (Sjra: Globale Valuta Herwaardering) en ze worstelt er al vele maanden mee om met precies zo’n standaard waarde te komen voor alles in de wereld, van vaten olie tot manden Braziliaanse noten, allemaal gebaseerd op goud als de “standaard grondstof”. Wat indien ik veel olie heb en olie tot “standaard grondstof” wil maken. Hmm? Of zoetzure saus? Wat indien ik wereldwijd de centrale producent van zoetzure saus en ik wil dat zoetzure saus de “standaard grondstof is”?

De Chinezen hebben dus een heleboel goud opgestapeld en zij willen dat goud de standaard grondstof wordt en ze willen dat hun “yuan” het standaard handelspapier wordt.

Persoonlijk zou ik liever ruilen in zoetzure saus.

Voor mij heeft deze meer intrinsieke waarde dan goud. En de dagen en uren van mijn leven, wat de meesten van ons verhandelen in ruil voor iedere grondstof, is voor mij heel zeker meer waard dan welk stukje metaal dan ook en veel minder nog een stukje papier dat een stukje metaal vertegenwoordigt.

Wanneer je er dus over nadenkt, of we nu “ruilen in” goud of olie of zoetzure saus, al deze “waardesystemen” zijn vooroordelen en gebaseerd op onjuiste veronderstellingen die belachelijk zijn.

Ik wil dat jullie allemaal gaan nadenken -  echt nadenken -  over de aard van geld en jullie relatie er mee. In de uiteindelijke conclusie zullen jullie overtuigingen en bereidheid om te ruilen alles zijn wat het waarde geeft. Wanneer ik en mijn buren geen waarde hechten aan goud, dan is goud voor ons waardeloos. Wanneer wij in de plaats daarvan appels en hout waarderen, raad eens?

Dus wat jullie geloven is echt waardevol op een schaal van een tot tien? Een stuk metaal? Of een bieflap? Een stuk metaal . . . . of houten balken? Een stuk metaal . . . . of zes uur van je tijd op Aarde? Een stuk metaal . . . . of tien pond kersen?

Wanneer jullie daar eenmaal over gaan nadenken, realiseren jullie je dat het niet anders is dan een mengeling van eigenbelang, een massaal waanidee en persoonlijke mening. Jullie komen tot het besef dat “geld” niet echt bestaat of enige betekenis heeft behalve de waarde en betekenis die je er zelf aan verbindt. Het is een kleine god die we voor onszelf maken en wijden er al onze dagen aan om het na te jagen. Het is zeer zeker, heel duidelijk en meelijwekkend – een afgod.

Wanneer iemand een afbeelding in hout zou uitsnijden, zou je er dan in aanbidding voor buigen? Zeer waarschijnlijk niet. Zeer waarschijnlijk zouden jullie snuiven en tieren: “Dit is belachelijk!” en weglopen.

En toch, miljarden mensen op deze planeet aanbidden geld letterlijk en buigen er iedere dag voor. Waarom? Omdat ze er in geloven. Omdat ze – door dwangmatige regeringen - gedwongen worden om er voor te werken.

Omdat niemand van ons er ooit echt over nadenkt en ontdekt dat dit alleen maar kletskoek in een mooi kostuum is.

Dit misplaatste geloof in geld, niets minder dan een verkeerde religieuze overtuiging of ieder andere soort waanidee, is wat ieder van ons tot slaaf maakt en ons beperkt en schade berokkent. Iedere man, vrouw en kind op deze Aarde wordt geschaad door hun onjuiste geloof in geld.

Wat we zouden moeten geloven en er daarom waarde aan zouden moeten toekennen, is de Schepper – welke naam je ook gebruikt om de Ordende Kracht van het Universum te omschrijven, die ons leven en alle goede dingen mogelijk maakt. En in navolging van dat Magnum Mysterie – dat we met dankbaarheid en verwondering zouden moeten vereren – zouden we creativiteit, mededogen, goede wil, liefde, eerlijkheid, rechtvaardigheid en andere immateriële zaken moeten waarderen, die ons leven hoe dan ook waardevol maken.

Hoe repareren we dus dit probleem en krijgen de wereld terug op het spoor. Een manier vinden om goederen en diensten te verhandelen en in het oog houden wat echt van waarde is?

Sommige mensen denken dat we dit kunnen door een ander “waardesysteem” op te zetten gebaseerd op een andere grondstof – alsof een systeem dat gebaseerd is op goud van nature anders of beter zou zijn dan een dat gebaseerd is op olie. Hallo?

Ik zeg nee, dit is allemaal belachelijk. Of het nu gebaseerd is op Arabische olie of Chinees goud of Canadese tarwe. Het is onjuist denken en misleidend.

De enige eerlijke manier waarop geld ooit zou kunnen bestaan, zou een geldsysteem zijn dat gebaseerd is op de waarde van alle grondstoffen en arbeid. Het is de enige manier om eerlijk en geschikt de waarde van goederen en diensten te symboliseren – niet door alles naar willekeur te vergelijken met een grondstof, maar door het symboliseren van een heel klein deel van de waarde van alle grondstoffen, inclusief arbeid.

Dan behoort de wereld niet meer toe aan degenen die het goud hebben of aan hen die de olie hebben of de tarwe (zoals in het oude Sumeria) – maar in de plaats daarvan aan iedereen op Aarde als een middel om te handelen, zoals het zou moeten zijn.

Ik ben moe en ontmoedigd en ziek van de spelletjes en de dwaasheid waar ik iedere dag mee te maken heb. Iedereen zou onderhand volwassen moeten zijn en geen illusie over geld hebben. Maar nee, grote delen van de bevolking blijven horig. Zelfs de slimste mensen waar ik mee praat worden misleid door geld. Ze streven het na en kwijlen er over als honden. Ze denken dat het iets is wat het niet is. Ze zijn uiterst misleid.

Wat we allemaal kunnen doen om deze situatie te veranderen is, onszelf en anderen te trainen en onze hersenen te dwingen om na te denken – echt nadenken – over waar we mee bezig zijn en wat “geld” is en wie er voor deze dwaasheid verantwoordelijk is?

Wanneer de schuldige overheden er mee om kunnen gaan, zal de private tekst, die de Amerikanen  sinds 1933 is opgedrongen om “als” geld te gebruiken, eerst met 40% gedevalueerd worden en dan vervangen worden door “goud gedekte Treasury Reserve Notes” – maar dit ook allemaal nep. Het is alleen maar een andere geur van dezelfde oude stront. En een excuus voor een nieuwe bende misdadigers om een ander maar gelijkwaardig vervalste “standaard grondstof” naar voren te schuiven om weer over alle anderen de baas te spelen.

Genoeg, allang. Zeg jullie regeringen om hersenen te ontwikkelen, want jullie hebben dat gedaan.
En hou de bankiers met het gezicht naar beneden op de vloer gedrukt.

We hebben 8.000 jaar besteed om trachten uit te zoeken wat geld is. Als puntje bij paaltje komt is het pure oplichterij, een “bruikbare afgod” omdat de mensen wereldwijd te betrokken of te egoïstisch zijn om de mop te begrijpen. Laat jullie hersencellen werken waarover ik jullie hier gedurende een paar uur verteld heb. Jullie zullen zien dat wat ik jullie verteld heb waar is en dat jullie je hele leven besteed hebben aan het najagen van door de mens-gemaakte-afgoden en waarom de makers van die afgoden zo rijk zijn en ieder ander arm. Eenvoudig genoeg. Maar wanneer jullie stoppen in de waarden van afgoden te geloven, zal dit hele systeem moeten veranderen. Het zullen dan niet meer alleen een paar Oude Lobo’s zijn zoals ik die de alarmbellen laten rinkelen. Plotseling wordt iedereen wakker en zegt: “Wat?” En dan slaat de zaak op hol en zullen de leden van het Congres en van de politieke bureaus gedwongen worden om een ander liedje te zingen – een liedje dat eindelijk recht doet aan de waarheid.

-----------------------------

Bekijk dit artikel en meer dan 700 andere op Anna’s website hier: www.annavonreitz.com
Om dit werk te ondersteunen zoek de PayPal op deze website.

Toelichting:
Anna von Reitz is een rechter in Alaska. Geen federale rechter maar een rechter die de grondwettelijke wetgeving van het Land volgt. Dat is een groot verschil waarvan de meeste Amerikanen niet op de hoogte zijn en waaraan Anna tot nu toe meer dan 600 artikelen heeft gewijd.

We kunnen ons afvragen: “Wat hebben wij daar mee te maken? Dat is Amerika en wij wonen in Nederland/Europa!” Bestaan er wel zulke grote verschillen in de wereld als het gaat over eerlijkheid en betrouwbaarheid en rechtvaardigheid?

Zoals ik het zie:
Ik denk dat Anna ook hier weer een spijker midden op z’n kop slaat. Er worden steeds hardere spreekwoordelijke noten gekraakt. Indien u tenminste van noten houdt.

Ik groet u met de meest vriendelijke hartelijkheid.

Sjra